Angelika Chilimoniuk
Przygodę z cyrkiem zaczęłam jako dziecko w grupie dziecięco-młodzieżowej i od tamtej pory nie wyobrażam sobie życia bez niego. Uczę cyrku, ponieważ wierzę, że to niezwykła przestrzeń, w której dzieci mogą rozwijać kreatywność, sprawność i pewność siebie, a jednocześnie uczyć się współpracy i wytrwałości.
Z biegiem lat zdobywałam doświadczenie, prowadząc warsztaty, występując i uczestnicząc w szkoleniach, m.in. w Kursie pedagogiki cyrku oraz w Europejskim szkoleniu dla trenerów i pedagogów cyrku CATE. Najbardziej lubię ten moment, kiedy dziecko z błyskiem w oku odkrywa, że potrafi coś, co wcześniej wydawało się niemożliwe. Ta radość daje ogromną satysfakcję.
Na co dzień jestem trenerką umiejętności nowocyrkowych i mamą. Cierpliwość i wyrozumiałość to moja tajna moc, a w wychowaniu i pracy kieruję się ideą bliskości. W wolnym czasie spędzam czas z rodziną, czytam książki i chodzę po górach.
Prowadzę zajęcia cyrkowe dla dzieci w wieku 5–7 i 8–10 lat, a także zajęcia rodzinne dla dzieci w wieku 3–5 oraz 6–8 lat. Tworzę przestrzeń do nauki poprzez ruch i zabawę, która wspiera rozwój motoryczny, sensoryczny i społeczny uczestników.
Noemi Małek
Jestem pasjonatką akrobatyki powietrznej – trenuję od 8 lat, a od ponad 3 lat dzielę się swoją wiedzą jako trenerka. Ukończyłam kurs pedagogiki cyrku oraz europejskie szkolenie CATE. Regularnie biorę udział w licznych warsztatach i szkoleniach, żeby nieustannie rozwijać się i jeszcze lepiej wspierać moich kursantów.
Dlaczego uczę cyrku? Bo cyrk daje możliwość rozwoju w wielu wymiarach – buduje siłę, świadomość ciała, ale też uczy cierpliwości, odwagi i uważności. A to wszystko w przyjaznej atmosferze i bezpiecznej przestrzeni.
Najwięcej satysfakcji sprawia mi obserwowanie postępów moich kursantów – te momenty, kiedy robią rzeczy, które jeszcze niedawno wydawały się poza zasięgiem.
W wolnym czasie najchętniej spędzam czas na świeżym powietrzu, z bliskimi, lub podróżując w odległe kierunki.
Prowadzę zajęcia na szarfach dla dorosłych oraz zajęcia dla młodzieży (11–15 lat). Na treningach stawiam na dobrą technikę, przygotowanie ciała i bezpieczeństwo – ale równie ważne jest dla mnie to, żeby każdy czuł się komfortowo i miał przestrzeń do rozwoju we własnym tempie.
Bartek Małecki
Dlaczego uczę cyrku? Cyrk to dla mnie wzrastanie przy wzajemnym wspieraniu. Ciągły rozwój, w którym można liczyć na ciepło i pomocną dłoń innych. To ciągłe upuszczanie i podnoszenie rekwizytów, by nauczyć się nowych umiejętności. I moment promiennego uśmiechu, kiedy wreszcie udaje się wykonać zaplanowany trik. Uwielbiam obserwować, jak uczestniczki i uczestnicy moich warsztatów w ten sposób się uśmiechają.
Cyrkiem zaraziłem się w dzieciństwie. Mój tata był trenerem akrobatyki, ćwiczył ze mną układy akrobatyki partnerskiej, miałem też okazję trenować akrobatykę sportową. Dzięki temu polubiłem nie tylko Cyrk ale też sport. Trenowałem m.in. piłkę nożną, Tai Chi, bieganie. I zawsze bardzo lubiłem oglądać pokazy cyrkowe oraz brać udział w festiwalach o tej tematyce.
Od 2016 roku jestem nauczycielem. Pracuję z młodzieżą. Uczę m.in. pracy zespołowej i kreatywności przy realizacji prawdziwych projektów. W 2023 roku odkryłem dla siebie pedagogikę cyrku oraz żonglerkę. Ukończyłem certyfikowane kursy w tej dziedzinie. Najważniejszym z nich jest dla mnie międzynarodowy certyfikat trenera sztuk cyrkowych CATE. W Fundacji Sztukmistrze zajmuję się m.in. prowadzeniem warsztatów cyrkowych z dziećmi, także w wieku przedszkolnym oraz z młodzieżą.
Jaki element cyrkowego życia lubię najbardziej? Poczucie wspólnoty i wzajemnego wsparcia w działaniu, niezależnie do tego, czy są to warsztaty, występy, czy rozmowy w wolnych chwilach. I jeszcze ten moment, gdy opowiadam innym, że pracuję w Cyrku i budzi to zaciekawienie. Bardzo lubię też oglądanie występów nowocyrkowych. Dostarcza mi to wiele inspiracji.
W wolnym czasie…Uczę się żonglerki, chodzenia po slackline, odkrywam kolejne rekwizyty. Lubię zwiedzać nowe miejsca, zwłaszcza miasta oraz góry i czerpać siłę z przyrody. Uwielbiam tworzyć muzykę improwizowaną.
Jakie zajęcia prowadzę. Cyrkowy plac zabaw we wtorki od 16:15. Będzie to miejsce na rozwijanie kreatywności, tworzenie zabaw i gier cyrkowych, ale też naukę podstaw żonglerki i ekwilibrystyki. Rodzinne Zajęcia Cyrkowe w soboty w godzinach 10:00-12:05. Zależy mi na tym, by stworzyć przestrzeń dla rodzinnego rozwijania sprawności, zdobywania umiejętności cyrkowych i przede wszystkim wzmacniania rodzinnych więzi oraz relacji.
Rafał Pisarski
Swoją przygodę w cyrku zacząłem kilka lat temu w Fundacji Sztukmistrze i była to dla mnie miłość od pierwszego wejrzenia. Od tamtej pory nieustannie rozwijam swoje pasje trenując, ucząc i inspirując innych do przekraczania własnych granic. Praca z drugim człowiekiem to moje powołanie. Na co dzień pomagam innym jako fizjoterapeuta, a od wielu lat sezonowo pracuje jako instruktor windsurfingu.
Uczę cyrku, bo wierzę, że ruch i ekspresja to nie tylko forma wszechstronnego rozwoju ciała, ale też sposób na budowanie pewności siebie, przełamywanie swoich lęków oraz stworzenie relacji z ludźmi. Lubię dzielić się z innymi swoją pasją i towarzyszyć kursantom wspierając ich w procesie nauki.
Cyrk lubię za to, że każdy może znaleźć w nim coś dla siebie, niezależnie od wieku czy sprawności. Tworzy wspólną przestrzeń w której ludzie uczą, wspierają i motywują się nawzajem. Cyrk daje możliwość swobodnej ekspresji siebie bez oceny i narzucania ram czy koncepcji.
Wolny czas lubię spędzać w naturze, trenując chodzenie po taśmie zarówno nad ziemią jak i na wysokościach.
Prowadzę zajęcia z akrobatyki powietrznej dla dorosłych. Na moich treningach zależy mi przede wszystkim na bezpieczeństwie, świadomym ruchu i budowaniu zaufania. Pragnę tworzyć przestrzeń, w której każdy uczestnik może rozwijać się we własnym tempie, bez presji i porównań.
Aleksanda Kardaszewska
Z akrobatyką powietrzną po raz pierwszy miałam styczność już 3 lata temu i była to miłość od pierwszego wejrzenia. Od tej pory regularnie uczęszczam na treningi a od roku mam przyjemność przekazywać wiedzę nabytą przez ten czas zarówno młodzieży jak i dorosłym. Sport towarzyszył mi przez większą część życia, ponieważ jak tylko skończyłam 6 lat zaczęłam trenować akrobatykę sportową.
Mimo tego że moja przygoda z cyrkiem nie jest za długa, w moim stażu pracy miałam możliwość uczestniczenia w różnego typu szkoleniach m. In. W kursie pedagogiki cyrku jak i w europejskim szkoleniu dla trenerów i pedagogów cyrku CATE. Uważam że cyrk daje możliwości rozwoju motorycznego jak i psychicznego oraz realizacji i ekspresji siebie niemal w każdej dziedzinie.
W wolnym czasie uwielbiam podróżować i odkrywać nowe kultury. Najchętniej każdą wolną chwilę poświęciłabym na zwiedzanie różnych zakątków świata. Na co dzień prowadzę zajęcia na szarfach dla młodzieży 11-15 lat. Uważam, że kluczem do uzyskania postępów jest systematyczność i przede wszystkim wiara w siebie!
Artur Perskawiec
Od ponad 15 lat rozwijam swoją pasję do nowego cyrku. Uczę, ponieważ wierzę, że cyrk to nie tylko sztuka ruchu, ale także sposób na budowanie pewności siebie, odwagi, radości, koncentracji oraz okazja do mierzenia się ze swoimi słabościami.
Najbardziej cenię w cyrkowym życiu wolność i możliwość rozwoju w wielu kierunkach. Fascynuje mnie poszukiwanie coraz skuteczniejszych i przyjemniejszych metod nauczania. Największą satysfakcję daje mi obserwowanie postępów uczestników – kiedy drobne zmiany przeradzają się w duże sukcesy.
W wolnym czasie chodzę na spacery, żongluję, czytam i bawię się z moimi córkami.
Prowadzę zajęcia z akrobatyki powietrznej oraz elementów nowego cyrku dla dzieci w wieku 5–7 i 8–10 lat. Na treningach dbam o dobrą atmosferę, indywidualne podejście i motywację – bo w cyrku każdy może znaleźć swoją przestrzeń.
Daniel Chlibiuk
Artysta, trener, juz niedługo fizjoterapeuta. Członek zarządu oraz jeden z założycieli Fundacji Sztukmistrze , cyrkiem i kuglarstwem zajmuję sie od 2005 r. sztuka ta jest dla niego pasją oraz sposobem na życie. Jego specjalnością jest akrobatyka na kole Cyra, akrobatyka partnerska, handstand oraz żonglerka. Na swoim koncie ma wiele występów w Polsce oraz za granicą.
Jest również Pedagogiem, wiele lat działał z Stowarzyszeniem Animatorów i pedagogów KLANZA oraz szkolił się w Polsce i za granicą jako trener cyrkowy. Posiada certyfikat CATE, ukończył kurs instruktora sportu w 2018 z specjalnością Akrobatyka sportowa. Studiował Animację kultury na wydziale Pedagogiki i psychologii a obecnie szkoli sie jako Fizjoterapeuta na AWP w Lublinie. Prowadzi zajęcia dla wielu grup dziecięco-młodzieżowych od 2015 prowadził grupę cyrku dziecięcego w projekcie Dzielnicowe Labratorium Kultury, od wielu lat jest instruktorem na zajęciach akademii sztukmistrzów.
Agnieszka Sokalska
Uczę cyrku, ponieważ doświadczyłam – i stale doświadczam – tego, jak wiele radości może dawać. Dla mnie cyrk jest przestrzenią integracji i wspólnoty, narzędziem komunikacji, sposobem na wspieranie rozwoju w każdej jego sferze (społecznej, psychicznej, emocjonalnej, poznawczej, fizycznej), a także ciekawą alternatywą dla tradycyjnych form edukacji.
Najbardziej cenię pełną inkluzywność, którą cyrk oferuje. Lubię wolność, jaką daje – to, że nikt nie ma przymusu, a wszystko dzieje się w zgodzie z własnymi potrzebami rozwoju i aktywności. To miejsce, gdzie można podążać za własnymi pasjami i odkrywać siebie W wolnym czasie jeżdżę na rowerze, chodzę po górach, słucham muzyki, uczę się PJM, dbam o rośliny. Od lat jestem trenerką Fundacji Sztukmistrze, specjalizuję się w szarfach i trapezach oraz żonglerce funkcjonalnej. Prowadziłam grupy cyrkowe, m.in. w ramach projektu DLK dla dzieci i młodzieży ze szczególnymi potrzebami, realizowałam zajęcia dla dzieci i młodzieży w ramach cykli „Wakacje” i „Ferie” ze Sztukmistrzami, kursy z szarf, trapezów, aerial jogi. Obecnie można mnie spotkać na zajęciach z szarf dla dorosłych.
Kasia Koziej
Nazywam sią Kasia Koziej. Jestem trenerką stretchingu oraz rollowania. Początkowo intensywnie trenowałam akrobatykę powietrzną na szarfach. Nauka nowych pozycji oraz tricków nie przychodziła mi łatwo, więc intuicyjnie sięgnęłam po narzędzie w postaci treningu mobility i stetchingu. Wtedy właśnie uświadomiłam sobie, że to ten trening jest tym czym chce się zajmować. Ukończyłam kurs instruktora stretchingu Polskim Centrum Fitness oraz rollowania w Fizjo4life. A także wiele innych, które pomagają mi w prowadzeniu zajęć. Staram się holistycznie podchodzić do tematu stretchingu, tak aby układ ruchu był „chętniejszy” do pracy i osiągania wymarzonych zakresów.
Uczę cyrku, bo jest nieokreślony, nieprzewidywalny, potrafi wzruszać i cieszyć oraz nie mieści się w żadnych określonych ramach.
Jaki element cyrkowego życia lubię najbardziej? Ludzi ;)
W wolnym czasie jestem psią, kocią a także ludzką mamą oraz przesadzam kwiatki.
Prowadzę stretching, który również może być nazwany treningiem mobility, na który serdecznie zapraszam.
Magdalena Chlibiuk
Dlaczego uczę cyrku?
Bardzo lubię przekazywać wiedzę, lubię też patrzeć na rozwój moich uczestniczek i uczestników. Bardzo cenię sobie również relacje, które się pojawiają podczas współpracy.
Jaki element cyrkowego życia lubię najbardziej?
Przede wszystkim ludzie. Właśnie w środowisku cyrkowym się odnalazłam i poczułam jak u siebie. Różnorodność i to że niegdy się nie nudzę. Zawsze czekają na mnie jakieś wyzwania i zawsze jest coś nowego do spróbowania.
W wolnym czasie…
Nie rozumiem pytania :D haha. Gotuję, spaceruję i oglądam seriale.
Jakie zajęcia prowadzę.
Prowadzę zajęcia z szarf dla różnych grup wiekowych od dzieciecych po dorosłe.
Adam Batko-Banach
Dlaczego uczę cyrku?
Cyrk jest dla mnie jednym z niewielu miejsc, gdzie człowiek w każdym wieku może w dostępny sposób znaleźć rozwój, ryzyko i zabawę. Pamiętam jak dziś ten moment, kiedy w wieku 10-u lat wziąłem do ręki piłkę żonglerską i poczułem, że mogę być w czymś dobry. Myślę, że uczę cyrku, ponieważ to cyrk uczy mnie – popełniania i poprawiania błędów, wytrwałości, radości z ruchu i własnych osiągnięć. Wartości mojego wysiłku. Myślę, że tworzę społeczność cyrkową, ponieważ to ona tworzy mnie – jako otwarta, bezpieczna przestrzeń, gdzie nie trzeba być mistrzem, żeby uczyć innych, ani nowicjuszem, żeby samemu się uczyć. Uczę cyrku, ponieważ widzę wartość, jaką daje mi i mojemu otoczeniu i chcę podać ją dalej.
Jaki element cyrkowego życia lubisz najbardziej?
Jako trener – kocham ten dyskretny rozwój, który wydarza się na zajęciach. Owszem, momenty przełomowe są super – okrzyk zdziwienia, kiedy trick, który uczestnik próbuje wykonać od 30 minut nareszcie się udaje. Niemniej, cenniejsze są dla mnie te postępy, których nie da się zrobić w pół godziny. Widok osoby, która na moich oczach bierze dla siebie całą scenę i oszałamia publiczność swoimi umiejętnościami i pewnością siebie. Osoby, która rok wcześniej sprawiała wrażenie zamkniętej i nieśmiałej. Słowa uczestników, w których mówią, że w Akademii czują, że ich zdanie jest wysłuchane i tym chętniej się nim dzielą. Relacje wewnątrz grupy, które tkają się na zajęciach, a żyją długo poza nimi. W cyrkowym życiu lubię to, że skupia się na ludziach, ich trudnościach i tych trudności przekraczaniu.
W wolnym czasie
Uwielbiam gry – planszowe, TTRPG, komputerowe. Razem z Żoną mamy półkę pudeł, które regularnie ogrywamy (Scythe, Eldritch Horror, Dice Throne). Jako Mistrz Gry prowadzę kampanię w D&D, a w wirtualu wsiadam na pokład statku kosmicznego i przemierzam No Man’s Sky.
Ciepłe dni spędzam na balkonie, bujając się w hamaku i czytając kolejną książkę Brandona Sandersona lub literaturę rozwojową.
Często mnie nosi i wtedy jazda na rowerze, gra we frisbee czy “babington” leży jak ulał. W takie dni łatwo też znaleźć mnie na sali treningowej, gdzie miotam kijami.
Jakie zajęcia prowadzę
Prowadzę zajęcia Ogniomistrze – czyli fireshow. Wprowadzam nowe osoby w świat tańca z ogniem tak, jak sam chciałbym być wprowadzony. W sposób bezpieczny, rozsądny i empatyczny.
Jagoda Tchurzewska
Moja przygoda z cyrkiem rozpoczęła się w podstawówce w świetlicy, gdzie po lekcjach uczyliśmy się podstaw z różnych dziedzin cyrkowych m.in. żonglowania, diabolo, chodzenia na kuli a także przygotowywaliśmy wspólnie pokazy cyrkowe. Sprawiało mi to dużo frajdy więc każdą wolną chwilę spędzałam ucząc się żonglować lub jeździć na monocyklu
Niedługo potem zaczęłam ćwiczyć na chuście i stała się ona moją ulubioną dyscypliną cyrkową.
W cyrku najbardziej cenię to, że nie trzeba mieć specjalnych umiejętności, aby zacząć to robić. Wystarczy trochę wytrwałości i zaciekawienia. Cenię też dowolność, bo każdy trik można wykonać na swój oryginalny sposób.
Chcę uczyć cyrku bo wiem, jaką radość sprawiało mi to kiedy byłam mała i z przyjemnością wykorzystam moją wiedzę do nauki innych. Miło jest patrzeć jak ktoś cieszy się z nauki nowej figury lub przełamuje lęk przy spadce. W tym roku po raz pierwszy będę prowadzić zajęcia z szarf dla dorosłych, grupa początkująca/kontynuacja. Ćwiczę od 2012 roku, a niedawno uczestniczyłam w europejskim szkoleniu dla trenerów i pedagogów cyrku CATE oraz w szkoleniu trenerskim aerial w pedagogice cyrku.
W wolnym czasie chodzę na spacery z psem do lasu lub gram w siatkówkę.
Filip Bogusławski
Moja podróż po świecie akrobatyki powietrznej rozpoczęła się w 2018 roku, kiedy to całkowicie przypadkiem trafiłem na szarfy podczas zajęć z akrobatyki sportowej. Od tego momentu miałem okazję uczyć w Polsce i na świecie, startować (i wygrywać) w zawodach, sędziować, występować na eventach, galach i festiwalach cyrkowych, a w zeszłym roku pokazali nawet moje występy w Mam Talent!
Dlaczego uczę cyrku?
Uwielbiam obserwować, jak moi podopieczni rozwijają się i pokonują stawiane przed nimi wyzwania. Nowy cyrk nie tylko je oferuje, ale przede wszystkim tworzy atmosferę i warunki, które pozwalają je przezwyciężać.
